انسان گوهرش عشق است٬ نه گِلی که الله در آن روحی از «امرش» دميده باشد تا هميشه عبد و مطيع و محکوم و تابع او باشد.

/ 152 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
madayaali

سلام . هرلحظه که با هم بوديم جشنی بود عيد تجلی.... متشکر از لطفت منتظر شما هستم دوست عزيز واستاد گرامی ياعلی

kalame

عشق؟؟!!!!!!!! حيف !! پس من هنوز خودمو نشناختم ..........چون هنوز عاشق نشدم ........!!!...

مريم

سلام .... آپديت نميشيد؟ ....

sajad

من نميدونم چی بهت بگم آپ شد يه سری بزن

shirin

سلام صبح به خير.....

؟سميرا؟

حالا شب شده است.كم طاقت نشو.باد مي آيد. خسته نشو .تاريك مي شود و تو جلوي پايت را نمي بيني.باد چيزي را به زمين مي اندازد و مي شكند. نترس.دلخوش باش.ابر مي بارد و ماه مي تابد و خورشيد گرما مي بخشد و فلك به دور خود مي چرخد وتو ناني به كف مي آوري.حالا گيرم قاتق خون دل.نترس.دلخوش باش.گل از بي آبي مي خشكد.من خويشاوند خاربُنم. راستي...خوش باش!همه برمي گردند. آنكه رفته است منم

سحر

گوهر انسان عشق است. اما چه بايد كرد و بر كدام باور بايد ماند وقتي عشق وسيله استفاده است؟؟؟؟ ابزار كار است و ديگر هيچ. پس نيمي از گوهر عشق است و نيمي از خاك.

شكوفه

زوربا جان ..........سلام عرض شد .....................!!! در پناه حق پاينده باشی و سرفراز !!

شهود

جان شهود از غم تنهايی و دوري افسرد .....................دريابيدش !!!